از اُمیکرون بیشتر بدانید.

ویژه مراجعین

 

 

تنها در عرض چند هفته از کشف اُ میکرون مشخص شد که این سویه بسیار قابل انتقال است و نسبت به سایر انواع آن در فرار از دفاع ایمنی بدن ماهر است. این سویه به شدت مسافرت های خارجی را هم تحت تاثیر قرار داده است. این مقاله در گروه تحقیقات آزمایشگاه گوهردشت تهیه شده است، همچنین آزمایشگاه گوهردشت،آزمایش کرونا مسافران خارجی در شهر کرج را با دقت و سرعت انجام می دهد.

 

 

 

نوع اُ میکرون چیست؟

نوع اُ میکرون که اولین بار در ماه نوامبر در بوتسوانا و آفریقای جنوبی شناسایی شد، در چند هفته گذشته سریعتر از سویه های قبلی ویروس کرونا در سراسر جهان افزایش یافته است. در حالی که دانشمندان هنوز چیزهای زیادی در مورد اُ میکرون درک نکرده اند، این نوع از هم اکنون باعث افزایش موارد جدید می شود که ممکن است برخی از سیستم های بیمارستانی را به نقطه شکست برساند. با افزایش نگران کننده موارد اُ میکرون در آفریقای جنوبی، سازمان بهداشت جهانی اُ میکرون را در 26 نوامبر به عنوان "نوعی نگران کننده" معرفی کرد و هشدار داد که خطرات جهانی ناشی از آن "بسیار زیاد" است. از آن زمان، این نوع در بیش از 110 کشور شناسایی شده است.

 

آیا اُ میکرون سریعتر از سایر انواع پخش می شود؟

بله. احتمال انتشار آن دو تا سه برابر دلتا است.اولین شواهد برای گسترش سریع اُ میکرون از آفریقای جنوبی بود، در کشورهای دیگر، محققین توانسته‌اند اُ میکرون را زودتر در مراحل رشد آن را بگیرند: موارد اُ میکرون هر دو تا چهار روز یکبار دو برابر می‌شود - سرعتی بسیار سریع‌تر از Delta. دانشمندان هنوز نمی‌دانند چه چیزی باعث می‌شود اُ میکرون در گسترش بسیار خوب باشد، اما چند سرنخ از تحقیقات اولیه به دست آمده است. تیمی از دانشمندان بریتانیایی دریافتند که اُ میکرون به ویژه در آلوده کردن سلول های بینی خوب است. زمانی که افراد از طریق بینی نفس خود را بیرون می دهند، می توانند ویروس های جدیدی را آزاد کنند. اُ میکرون همچنین در جلوگیری از آنتی بادی های تولید شده توسط واکسن ها و عفونت های قبلی مهارت دارد.

 

علائم اُمیکرون چیست؟

برخی از تفاوت های علائم از داده های اولیه پدیدار شده است. به عنوان مثال، یک تفاوت احتمالی این است که اُ میکرون ممکن است کمتر از انواع قبلی باعث از دست دادن چشایی و بویایی شود. برای مثال، داده‌هایی که توسط محققان منتشر شد، نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اُ میکرون اغلب دچار گلودرد یا خراشیدگی همراه با احتقان بینی، سرفه خشک و درد عضلانی، به‌ویژه کمردرد می‌شوند. اما همه اینها علائم دلتا و ویروس کرونای اصلی هستند. این احتمال وجود دارد که علائم اُ میکرون بیشتر شبیه دلتا باشد تا اینکه متفاوت باشد.

دکتر Otto O. Yang، پزشک بیماری های عفونی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، گفت: «احتمالاً مقدار زیادی همپوشانی بین اُ میکرون و انواع قبلی وجود دارد، زیرا آنها اساساً همان کار را انجام می دهند. "اگر تفاوت هایی وجود داشته باشد، احتمالاً خیلی ظریف هستند."

 

آیا مصونیت از عفونت های قبلی باعث توقف اُ میکرون می شود؟

مصونیت از عفونت های قبلی مانع از عفونت با اُ میکرون نمی شود. اولین شواهد مبنی بر اینکه اُ میکرون می‌تواند از مصونیت فرار کند از آفریقای جنوبی بود، جایی که دانشمندان تخمین می‌زنند که حداقل 70 درصد از مردم در مقطعی از همه‌گیری به کووید-19 مبتلا شده‌اند. بخش غیرمنتظره بزرگی از موارد اُ میکرون مربوط به افرادی بود که قبلاً آلوده شده بودند.هنگامی که اُ میکرون در انگلستان افزایش یافت، محققان انگلیسی به طور مشابه دریافتند که بسیاری از افراد آلوده به نوع جدید قبلاً از کووید جان سالم به در برده بودند. محققان تخمین زدند که خطرعفونت مجدد با اُ میکرون حدود پنج برابر انواع دیگر است.

 

چقدر واکسن ها در برابر عفونت اُ میکرون محافظت می کنند؟

چندین مطالعه نشان می دهد که واکسیناسیون کامل به همراه یک واکسن تقویت کننده محافظت قوی در برابر عفونت با اُ میکرون ایجاد می کند. با این حال، بدون تقویت کننده، دو دوز واکسن مانند فایزر یا مدرنا محافظت بسیار کمتری را ارائه می دهد. (با این حال، به نظر می رسد دو دوز واکسن در برابر بیماری شدید اُ میکرون محافظت می کند.)

دانشمندان از افراد کاملاً واکسینه شده خون گرفتند و آنتی بادی های آنها را با اُ میکرون در یک ظرف پتری پر از سلول های انسانی مخلوط کردند. هر واکسنی که تاکنون آزمایش شده است در خنثی کردن اُ میکرون نسبت به سایر انواع واکسن بدتر عمل کرده است و آنتی‌بادی‌های افرادی که دو دوز از واکسن آسترازنکا یا یک دوز واکسن جانسون و جانسون دریافت کرده‌اند، به نظر نمی‌رسد که هیچ کاری علیه اُ میکرون داشته باشند. ولی محققان با بررسی افرادی که پس از کرونا با دو دوز کاملاً واکسینه شده بودند، پاسخ مشابهی پیدا کردند: آنتی‌بادی‌های آنها در برابر اُ میکرون بسیار قوی بود.

نتایجی از این دست، تلاش‌های گسترده برای واکسیناسیون در بسیاری از کشورها برای جلوگیری از افزایش اُ میکرون را تقویت کرده است.

 

آیا واکسن ها می توانند شدت کرونا را کاهش دهند؟

بله. در یک مطالعه بزرگ روی بیش از یک میلیون مورد کرونا، محققان انگلیسی دریافتند افرادی که دوزهای تقویت کننده دریافت کرده بودند در مقایسه با افراد واکسینه نشده، 81 درصد کمتر در بیمارستان بستری می شوند. خطر بستری شدن در بیمارستان برای موارد اُ میکرون برای افرادی که دو دوز واکسن دریافت کرده بودند، 65 درصد کمتر بود.محافظتی که واکسن‌ها در برابر بیماری‌های شدید با اُ میکرون انجام می‌دهند، اثر خود را در بیمارستان‌ها بر جای می‌گذارد. از آنجایی که اُ میکرون موج جدیدی از موارد را افزایش می دهد، افرادی که به بیمارستان مراجعه می کنند عمدتاً واکسینه نشده اند. افراد واکسینه شده در معرض خطرعفونت با اُ میکرون هستند زیرا این نوع می تواند از آنتی بادی های تولید شده توسط واکسن ها فرار کند و شروع به تکثیر در بینی و گلو کند.

 

 

یک مورد کرونا ناشی از اُ میکرون چقدر بد خواهد بود؟

در حالی که اُ میکرون می تواند باعث عفونت های کشنده در برخی افراد شود، اما به طور کلی نسبت به نوع دلتا شدت کمتری دارد. دانشمندان شدت نوع ویروس کرونا را با بررسی تعداد افرادی که به آن مبتلا شده اند در بیمارستان می سنجند. نوع دلتا به طور قابل توجهی شدیدتر از انواع قبلی بود. اما برای اُ میکرون دقیقا برعکس اتفاق می افتد. یک مطالعه بریتانیایی نشان داد که خطر بستری شدن در بیمارستان به دلیل اُ میکرون نصف دلتا است. اگرچه این مایه تسکین است که اُ میکرون به اندازه دلتا شدید نیست، اما نوع جدید ممکن است به دلیل مسری بودن فوق‌العاده فشار زیادی بر بیمارستان‌ها وارد کند. شدت کمتر اُ میکرون احتمالاً دلایل مختلفی دارد. بسیاری از افرادی که اُ میکرون آنها را آلوده می کند واکسینه شده یا از عفونت های قبلی بهبود یافته اند.

 

آیا کرونا ناشی از اُ میکرون هنوز قابل درمان است؟

بله. در اواخر دسامبر، سازمان غذا و داروی آمریکا دو قرص ضد ویروسی جدید برای کرونا به نام‌های Paxlovid و molnupiravir را صادر کرد. آزمایش‌های اولیه نشان می‌دهد که هر دو درمان باید علیه اُ میکرون کار کنند. افرادی که در معرض خطر ابتلا به کرونا شدید هستند، می‌توانند در چند روز اول پس از تشخیص، هر دو دارو را تجویز کنند. یکی دیگر از درمان های موثر دارویی به نام sotrovimab است که یک آنتی بادی مونوکلونال است که می تواند به نوع اُ میکرون متصل شود و از آلوده کردن سلول ها جلوگیری کند. برخلاف پاکلووید و مولنوپیراویر که به صورت قرص بسته بندی می شوند، سوترویماب باید به صورت انفوزیون در بیمارستان یا کلینیک داده شود. گزینه دیگر برای افراد آلوده به اُ میکرون یک داروی ضد ویروسی به نام رمدسیویر است. مانند سوتروویماب، در پیشگیری از کرونا شدید مؤثر است. برای افرادی که با عفونت های اُ میکرون در بیمارستان بستری شده اند، طیف گسترده ای از درمان های دیگر نیز در دسترس است. به عنوان مثال، ثابت شده است که استروئیدی به نام دگزامتازون در مهار التهاب مخرب ریه بسیار مؤثر است.

 

اُ میکرون در چند ماه آینده چه خواهد کرد؟

محققان در حال ایجاد مدل‌های ریاضی هستند تا بفهمند اُ میکرون در ماه‌های آینده چه خواهد کرد. این مدل‌ها، بر حسب ضرورت، مبتنی بر مفروضات مربوط به نوع مختلف هستند، و ممکن است با آشکار شدن شواهد بیشتر، این مفروضات نیاز به تغییر داشته باشند. اما دانشمندان در حال حاضر می توانند ببینند که اُ میکرون بسیار قابل انتقال است و در فرار از دفاع ایمنی بدن ماهر است. حتی اگر اُ میکرون خفیف‌تر از انواع دیگر باشد، باز هم می‌تواند بیمارستان‌ها را به محدودیت‌های خود برساند.